Samice jałowiące
Bałasz (1977) podała, że większa liczba samic jałowiących może być wśród zwierząt młodych, jak również wśród krytych jednorazowo, w porównaniu z krytymi drugi raz tym samym samcem na 2.-3. dzień. Jałowienie w jednym roku nie ma wpływu na płodność w następnym. Częściej spotyka się je wśród samic pochodzących z niewielkich miotów niż z miotów dużych. Tak więc wskaźniki rozrodu samic krytych różnymi samcami bywają gorsze, niż krytych tym samym samcem (dwukrotnie lub nawet jeden raz). Krycie samicy kilkoma samcami ma uzasadnienie wtedy, gdy istnieje niepewność co do wartości każdego z nich jako reproduktora: zwiększa się tym samym prawdopodobieństwo zapłodnienia. Krycie samic kilkoma samcami nie może być oczywiście stosowane na fermach prowadzących racjonalną pracę hodowlaną, gdyż uniemożliwia ustalenie pochodzenia ze strony ojcowskiej. W praktyce bywa jednak inaczej, a w dokumentację hodowlaną najczęściej jako ojca wpisuje się pierwszego lub ostatniego reproduktora. Brak dotąd pełnej zgodności co do wpływu różnych systemów krycia na płodność samic lisów polarnych.
Samice jałowiące .